Tante Melinde

Ik word tante! Ik weet het al een tijdje (ongeveer een week of acht), maar moest natuurlijk mijn mond dichthouden vanwege miskraamgevaar. Maar gelukkig is alles goed en mag ik het nu uitschreeuwen: ik word tante! Superspannend en heel gaaf.

Vanmiddag heb ik een High Tea gedaan met drie zwangere vrouwen: zus E (13 weken), vriendin L (16 weken) en vriendin M (20 weken). Kwaaltjes, moeheid, kinderopvang, hydrofiele luiers en kinderwagens passeerden in rap tempo de revue. Cadeaus werden uitgewisseld, buiken bewonderd en reacties van (schoon)ouders besproken. Ook vertelde zus E. over Moeders voor Moeders, een actie waar zij trouw aan meedoet. Want zoals ze zelf zegt: “bij mij ging het heel gemakkelijk en daar ben ik erg blij mee, als ik anderen een beetje kan helpen, dan doe ik dat graag”.  Ik luisterde vanaf de zijlijn mee, want meepraten kan ik niet. Maar meeleven zeker wel. Er ging een wereld voor me open. Die wereld opent zich overigens ook voor de net-zwangere vrouw. Want van veel zaken ben je niet op de hoogte tot de eerste zangerschap. Waar dient zo’n hydrofiele luier eigenlijk voor? En wat is Pyrineum-olie? Sommige dingen wil je overigens helemaal niet weten.

Wat me nog wel het meest duidelijk werd, is dat het leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Voor mijn zus niet, wiens lichaam met de dag verandert en waarin zich een klein mensje vormt. Voor mijn ouders niet, die opeens opa en oma worden. En voor zus L. en mij niet, nu we van dichtbij meemaken hoe zus E. haar zwangerschap beleeft. En als ik denk aan hoe het straks zal zijn, als ik dat kleine hummeltje in mijn armen houd (noteert: zakdoekjes mee). Familiefeestjes en etentjes zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Maar ook ikzelf verander. Want was ik eerst gewoon geïnteresseerd in zwangerschappen van collega’s en vriendinnen, nu is het een ander verhaal. Ik vond het eng wanneer mijn zus voor de’ twaalf weken’-grens belde, was als de dood dat ze slecht nieuws had. En nu moeten we nog die hele zwangerschap doorstaan en daarna de bevalling. En als de kleine er is, komen de verkoudheid en buikkrampjes. Gelukkig krijgen we ook: knuffelen met de baby, de eerste lach, het eerste tandje, spelen, giechelen en nog meer knuffelen. Alles wordt anders. Dat is eng, maar vooral ontzettend leuk.

Kijk voor meer informatie over Moeders voor Moeders op www.moedersvoormoeders.nl.

6 reacties op “Tante Melinde

  1. Lees ik hier klapperende eierstokken:-)?

    Mooi stukje sis, leuk hè dat je het eindelijk mocht plaatsen! Één ding is zeker; het kindje heeft in ieder geval al vast twee fantastische tantes!

    X zus E.

  2. Gefeliciteerd, hoor! Tante (in mijn geval dus oom) worden is niet mis! En erg leuk!

    Ook ik merk in mijn directe omgeving meer en meer zwangerschappen en kinderen op. Toch de leeftijd? 😉

  3. Nou de zakdoekjes kunnen nu al uit de kast hoor, wat een mooie blog! Hier nog een hele -nu al- trotse tante, die het precies hetzelfde beleeft!

  4. Dankjulliewel!

    Mark je hebt me gevonden :)!

    En Luud, pfft, die zakdoekjes zijn straks niet aan te slepen! Lekker stel zijn wij… haha…

  5. Hi Melinde,

    Wat leuk zeg!! Dus die High Tea had wel een speciaal tintje voor je..!!
    Gefeliciteerd hoor.

    Tot snel (in Polly!)

    Groetjes,
    Leonie

Laat een reactie achter op Ludwine Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.