Zwangerziekte

Je bent zwanger, niet ziek (nee, ik niet). Deze gevleugelde uitspraak klinkt regelmatig wanneer een zwangere vrouw zich afvraagt of iets (nog) wel mogelijk is. Of ze plaatst de opmerking zelf wanneer welwillende vrienden of collega’s haar iets veel te ontlasten. Het is een waarheid als een bus: zwangerschap is geen ziekte.

Ik heb weinig met dames die zodra ze bevrucht zijn alles uit hun handen laten vallen alsof ze opeens tot helemaal niets meer in staat zijn. Jaja, ik heb makkelijk praten, dat klopt. Daarom zal ik het aan de andere kant ook opnemen voor de hulpeloze, zwangere vrouwen. Sowieso is de ene zwangerschap de andere niet. Hangt de één wekenlang letterlijk haar gal te spuwen boven de pot, eet de ander lekker voor twee. Heeft de één een compacte strakke buik en meewerkend bekken, de ander drie liter vocht in de benen, bekkeninstabiliteit en een buik waarvan je vermoedt dat die een tweeling herbergt. Bovendien is het maar de vraag of het klopt dat ‘zwangerschap geen ziekte is’. De baby is als een parasiet in zijn moeders buik. Die pakt wat hij of zij nodig heeft, of mams het nou kan missen of niet. En als iemand een andersoortige parasiet heeft, laten we zeggen een lintworm, valt deze persoon wel in de categorie ‘ziek’. Kortom, zwanger zijn is niet niks.

Ik kan nu wel heel hard roepen dat als ik ooit (ja ooit) zwanger raak ik gewoon blijf sporten en niet alleen maar met een joggingbroek op de bank ga hangen, maar ik weet het niet. In mijn omgeving heb ik al een aantal keer gezien dat het op zijn zachts gezegd een beetje tegenviel. Deze vrouwen wilden wel ‘niet zeuren en genieten’, maar kwamen zichzelf nogal tegen. En dus, respect voor alle zwangere dames. Zwangerschap is dan wel geen ziekte, je kunt je behoorlijk ziek voelen.

4 reacties op “Zwangerziekte

  1. Ik heb van tevoren nooit kunnen vermoeden dat een zwangerschap soms hele gekke dingen met een vrouw kan doen. Ik werd dus labiel, vergeetachtig en interesseerde me haast nergens meer voor. Hoe ik ook mijn best deed, het lukte me niet om mijn werk nog goed te doen doordat ik een totaal ander persoon leek dan voor m’n zwangerschap. Ik ging zelfs haast nooit meer bij vriendinnen langs omdat ik hele gekke dingen deed als ik in de auto reed (ik heb bijvoorbeeld een keertje benzine in een diesel gegooid, is geen aanrader…). Noodgedwongen liet ik dus (bijna) alles uit mijn handen vallen zodra ik zwanger was. Niet leuk, maar in sommige gevallen echt noodzakelijk. Het goede nieuws is dat het bij mij wel erg extreem was en het gros van de vrouwen gewoon wél lekker door kan gaan.

  2. Deze week stonden mijn collega en ik ook wel erg raar te kijken. We gingen samen naar een afspraak en ik parkeerde mijn auto achter haar. Toen we weer buiten kwamen, merkte ze op dat ik hem wel heel erg dicht op die van haar had geparkeerd. Tja, de handrem doet wonderen, zullen we maar zeggen:-). Op dat moment realiseerde ik me pas echt dat je gewoon niet helemaal je zelf bent. En dat is soms erg grappig, maar ook wel eens frustrerend.

    Kus van je zwangere zus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.