Woorden anders zien

Ik ben bezig met een artikel over dyslexie. Daarvoor moest ik vijf kinderen en hun begeleidster interviewen. Interessant onderwerp. Want hoewel steeds vaker de diagnose dyslexie wordt gesteld, bestaat er nog best wat onduidelijkheid rondom het onderwerp. Ook bij mij.

Kinderen met dyslexie lezen en schrijven anders omdat ze de woorden niet goed ‘automatiseren’. Ze horen minder goed het verschil tussen klanken, vinden het moeilijk om klanken in de juiste volgorde te zetten, reeksen te leren, snel te benoemen wat ze zien en losse gegevens te onthouden. Hierdoor hebben ze moeite om woorden goed te lezen en correct te spellen.

Een voor mij onvoorstelbaar idee. Woorden zijn mijn dagelijks werk. Ik houd ervan. Ik speel met ze, puzzel op zoek naar mooie combinaties en zoek de precies juiste exemplaren om iets uit te leggen. Ik kan me gewoonweg niet voorstellen dat ik woorden niet zou kunnen zien zoals ik ze zie. Dat ik niet zou weten of er drop of dorp staat. Heel gek.

De kinderen van het interview leren op een andere manier lezen en spellen. En dat helpt. Maar bovenal leren ze dat het geen ramp is om dyslexie te hebben. Dat het niet betekent dat je dom bent, maar alleen dat je extra je best moet doen om net zo goed te kunnen lezen en spellen als je klasgenootjes. En dat je vast heel goed bent in iets anders. Neem bijvoorbeeld Angelina Jolie. Een mooi voorbeeld van hoever je kunt komen met dyslexie.

Angelina:
http://www.nu.nl/film/2558006/angelina-jolie-verdiende-vorig-jaar-30-miljoen-dollar.html