Nog een klein mannetje erbij

In het holst van de nacht maakt neefje nummer drie zijn opwachting. Dat nummer drie klinkt een beetje denigrerend, maar is niet zo bedoeld. Tante worden blijft leuk! In vliegende vaart komt hij om 1.16 uur ter wereld. De vliezen van zus E braken vlak voor het avondeten. Even wou deze stoere vrouw nog ‘gewoon maar gaan eten’, maar het bleek toch een beter idee om naar huis te gaan. Een paar uur later is het wachten, de pijn en de moeite beloond met Milan, 3320 gr licht en 50 cm lang.

Wanneer ik twee dagen later het kleine hummeltje in mijn handen houd, geniet ik met volle teugen van mijn kleine neefje. Hij pruttelt wat en laat een imposante boer en ondertussen straalt mijn zus dat het een lieve lust is. Wat een wonder weer! Even later komt grote broer Luca het huis binnen. Blij en enthousiast maakt hij wat cadeautjes open (met hier en daar wat hulp) en slaat hij aan het puzzelen. Want of je nou een broertje hebt gekregen of niet, puzzelen blijft het allerleukste wat er is. Milan ligt tegen die tijd alweer als een voorbeeldige baby te slapen in zijn bedje.

Bij zo’n tweede sla je natuurlijk meteen aan het vergelijken en we zijn het erover eens dat Luca meer een Bussemaker is en dat Milan iets meer van zijn papa’s uiterlijk heeft meegekregen. Deze tante keert vervolgens weer apetrots huiswaarts. Wat een geluk, zoveel gezonde, blije neefjes in de familie!