Zorg nog geen believer

Social media en zorg, het klinkt als een contradictio in terminis. Niet omdat zorg niet sociaal is, in tegendeel, maar wel omdat de meeste zorginstellingen redelijk conservatief zijn. Bovendien zijn deze medische organisaties gewend aan het wetenschappelijk staven van zaken en het beperken van impulsiviteit. Tja, en dan wordt het een lastig verhaal.

Reden genoeg voor mij om gehoor te geven aan de oproep van SMC013 deel te nemen aan de avond ‘zorg en social media’. Door mijn werk voor het TweeSteden ziekenhuis is het bovendien een actueel thema voor me. Hélène Wirken van twee Brabantse GGD’en  trapte de avond af met een uiteenzetting van de eerste voorzichtige stappen op Twitter en fora. Octave Regout volgde met een relaas over ContactDays, een site waar ernstig zieke mensen updates van hun ziekteverloop kunnen plaatsen binnen hun eigen familie- en vriendenkring. Daarnaast kunnen die vrienden en familie inschrijven op klusjes en ontmoetingen in de agenda van de zieke. Een mooi en nuttig initiatief.

Lowie van Gorp deed de zaal stilvallen met zijn verhaal over de ziekte en het overlijden van zijn dochter: KanjerGuusje. Via een blog hield hij de wereld op de hoogte van wat het gezin overkwam. Vele reacties, harten onder de riem en een boek later, is hij een believer van social media. Marc Marinus van het St. Elisabeth Ziekenhuis lichtte vervolgens kort toe wat hij doet aan social media. Heel herkenbaar. En tenslotte deed huisarts Bart Brandenburg uit de doeken hoe zijn twitterspreekuur in zijn werk gaat.

Een boeiende avond. Máár -ja, daar is de maar- inhoudelijk had ik er meer van verwacht. En ik denk vele deelnemers met mij, ondanks alle enthousiaste tweets. Dat persoonlijke verhalen gelezen worden, is bekend. Dat het GGD deelneemt aan jongerenfora is mooi, maar dat het zich ontpopt heeft tot Twitter zendkanaal, vind ik niet zo spannend. Ik ben vooral benieuwd hoe ze de volgende stap gaan zetten: Twitteren in taalgebruik dat jongeren aanspreekt en mét dialoog. Bovendien is mij nog niet duidelijk hoe je een conservatieve, zorginstelling beweegt om social media minded te worden. Hoe krijg je doktoren aan het Twitteren op de manier waarop jij het wilt? En hoe beweeg je sceptische leidinggevenden om hun angsten te overwinnen? Volgens mij zijn de zorginstellingen nog geen ‘believers’. Food for thought voor een volgende bijeenkomst. Dan ben ik er graag weer bij.