Gelukkig niet perfect

Een fijne jeugd geeft een grotere kans op depressie, zo blijkt uit onderzoek. Doordat je in je jonge leven weinig stress hebt ervaren, ben je er op latere leeftijd minder goed tegen gewapend. Het klinkt logisch, maar wat nu?

Als je kinderen krijgt wil je het allerbeste voor ze. Tenminste, ik wel. Ik gun Joep en Evi een heerlijke jeugd vol koekjes bakken, bomen klimmen, liedjes zingen, buiten spelen, muziek, tekenen en plezier. Een jeugd waarin ze zich geliefd, vertrouwd, vrij en geborgen voelen. Een mooie basis voor de rest van hun leven. En nu blijkt dat dus helemaal niet zo goed te zijn!

Zal ik mijn kinderen dan maar bewust blootstellen aan stress? Nee, dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Dan accepteer ik liever dat ze beter geen politieagent of militair kunnen worden. Aan de andere kant is het fijne jeugdscenario dat ik net schetste niet altijd realistisch. Het is niet zo dat je hele dagen door het bos aan het struinen bent op zoek naar beukennootjes en kastanjes om daarna de dag af te sluiten met pannenkoeken.

Veel dagen bestaan uit leuke momenten, maar ook uit momenten waarop Joep en Evi ruzie hebben om een speeltje, ze vinden dat het al vééls te lang geleden is dat ze iets te eten hebben gekregen, ze moe zijn maar dat niet willen toegeven en ze daardoor net iets te hard omvallen en hun hoofd stoten tegen de punt van de tafel of de speelgoedbak. Een zekere mate van stress is dus gegarandeerd. Gelukkig maar dat ons leven niet perfect is, hoef ik me daar in ieder geval geen zorgen over te maken.