Baby’s eerste jaar

Evi en Joep ruim vier maandenIedere baby het eerste jaar thuis, ik schreef er eerder al een gepikeerde blog over. Inmiddels heb ik het onderwerp laten bezinken en de documentaire Rust rond de wieg gezien. En ik moet zeggen: die Carolina de Weerth is zo gek nog niet.

 

Ik trok het me persoonlijk aan en dat had ik niet moeten doen. Want niemand zegt dat het een fout van de ouders is dat zij het eerste jaar niet thuis blijven bij hun kind. Het probleem zit hem juist in het gebrek aan mogelijkheden. De vinger wijst niet naar ons, maar naar de overheid. Die moet het verlof beter regelen. Volgens Carolina betekent dat een jaar verlof verdeeld over de man en vrouw.

 

En dat is natuurlijk een ander verhaal. Want hoe belachelijk is het eigenlijk: drie maanden verlof voor de moeder en twee dagen voor de man? Heb je net je draai gevonden en hopelijk iets meer slaap dan in de eerste weken, mag je alweer aan het werk. Ik had graag langer verlof gehad. Tweelingmoeders mogen sinds kort in hun handjes klappen dat het verlof verlengd is naar twintig weken. Dit houdt in dat moeders vier weken eerder met verlof mogen gaan. In de praktijk betekent het vooral een mentale verandering, aangezien veel meerlingmoeders al eerder in de ziektewet terechtkomen.

 

Volgens Carolina is de zorg van de ouders het beste voor het kind vanwege de binding. Zo voorkom je stress. We kunnen op dat gebied veel leren van ‘primitievere volkeren’. Daar waar baby’s veel gedragen worden, huilen ze minder. Ze willen contact met hun ouders. Dat klinkt mooi, maar als ik terugdenk aan de drie maanden tijdens mijn verlof met Joep en Evi thuis, dan denk ik niet aan het eindeloos dragen van twee baby’s. Ik vermoed dat er bij ons thuis ook wel eens stress is geweest bij de één omdat ik bezig was met de ander. Datzelfde geldt vast ook voor andere moeders van meerdere kinderen.

 

Toch ben ik het met de onderzoekster eens dat het fijn is om thuis een stressvrije omgeving te hebben voor baby’s. Fijn voor de ouders, die niet hoeven rennen en vliegen van crèche naar werk  en naar de supermarkt. En fijn voor de baby’s die de rust vast kunnen waarderen. Het krijgen van een kind (of kinderen) gebeurt nu een beetje tussen de bedrijven door. Ik denk dat het goed voor iedereen is om meer tijd te krijgen tijdens zo’n levens veranderende gebeurtenis. Maar ik blijf erbij dat een jaar lang is, ook gezien je positie op de arbeidsmarkt. De keuze aanbieden, dat zou al fijn zijn. Voor moeders én voor vaders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.