Bepaal je eigen koers

Michael BertulatHet mooie van een eigen bedrijf is dat jijzelf de koers mag bepalen. Jij staat aan het roer. Schroom onderweg niet om advies van anderen ter ore te nemen. Maar maak uiteindelijk zelf je keuzes. Dat leerde ik gaandeweg.

 

Durf zo nu en dan risico’s te nemen. Mark Twain zei: “Don’t go around saying the world owes you a living. The world owes you nothing. It was here first.” Oftewel: bevrijd jezelf van ‘daar heb ik recht op’. Kies je eigen koers en ga ervoor. Mensen die al langere tijd binnen een grote organisatie werken, zijn vaak erg gesteld op de rechten die ze hebben opgebouwd. Ze zijn er zo op gesteld dat ze die rechten maar moeilijk op kunnen geven. Ik denk dat het een bevrijding is om je rechten los te laten. Natuurlijk, je moet je niet compleet rechteloos en zonder geld in een afgrond storten, maar het fijne van iets nieuws beginnen, is dat je zelf de weg nog mag bepalen. En dan ontstaan de mooiste dingen.

 

In mijn carrière ben ik het verst gekomen op momenten dat ik wel móest. Momenten dat ik een schop onder mijn kont kreeg en geen andere keuze had dan er iets van te maken. Ik begrijp dat dit niet voor iedereen even gemakkelijk is. Tegelijkertijd worden zekerheden stelselmatig overschat en is het – denk ik – goed om te ervaren wat er gebeurt als je niets hebt om op terug te vallen. Mits je dan niet in de slachtofferrol schiet. Want dan gebeurt er helemaal niks.

 

Durf ook na een tijdje opnieuw jezelf kritische vragen te stellen en de koers zo nodig bij te sturen. Ben je nog goed bezig? Bereik je wat je wil bereiken? Doe je de dingen die je leuk vindt? En hoe ze je de nabije toekomst. Kortom: houd jezelf scherp. En gebruik mensen in je omgeving daarbij als klankbord.

 

In mijn serie van vijf tel ik af tot mijn vijfjarig jubileum op 1 februari. Ik doe dit aan de hand van mijn eigen ideeën, inspiratiebronnen en geleerde lessen. Vandaag deel twee van mijn vijf lessen in ondernemerschap.

Trots op de Startersmarkt Tilburg

startersmarkt_image_1De Startersmarkt Tilburg was een succes afgelopen zaterdag. Ongeveer tweehonderd aanstormende starters bezochten de markt bij de Rooi Pannen. Voor het tweede jaar was ik betrokken bij de organisatie en (met name) de promotie van het evenement. En daar ben ik trots op!

 

Het bijzondere van dit evenement is dat het door JOST (de ondernemersvereniging waar ik lid van ben) wordt georganiseerd. Dus niet door de Kamer van Koophandel of de gemeente. Al zijn er wel diverse sponsoren zoals Rabobank, Interpolis, de gemeente Tilburg en De Rooi Pannen.

 

De markt is voor startende ondernemers en daarom hebben we die centraal gezet. Wat willen zij? Wij denken: workshops, heel veel gratis workshops. En: een centrale markt verdeeld in thema’s in plaats van bedrijven. Zodat je gericht met je vraag op zoek kunt gaan naar een antwoord. Ik denk dat we in die opzet zijn geslaagd.

 

Vol trots kijk ik terug op afgelopen zaterdag. Het is fijn om belangeloos betrokken te zijn bij zoiets. Om mensen op weg te helpen. Dus iedereen bedankt die een steentje heeft bijgedragen. Mooi om te zien wat we met elkaar kunnen bereiken.

En voor mijn vrienden en anderen in mijn tijdlijn: wees gerust, ik houd er nu over op.

Doe waar je goed in bent

door Linus Bohman

Bij mij lijkt de vraag wat ik ging doen als zelfstandige een hele makkelijke. En toch zorgde het voor best wat hoofdbrekens. Ga ik me als tekstschrijver specialiseren in één bepaald vakgebied? Specialisten worden namelijk makkelijker gevonden. Werk ik alleen in bepaalde branches? En beperk ik mezelf door alleen te werken in de communicatie voor grote bedrijven en non-profit-organisaties of accepteer ik al het werk dat op mijn pad komt?

Ik heb met name lang nagedacht over de vraag: zoek je het gat in de markt en spring je erin, of blijf je dichtbij jezelf en ga je voor waar je gelukkig van wordt? Rasondernemers zullen altijd het eerste kiezen, denk ik. Ik niet. In de eerste plaats wil ik doen waar ik blij van word. Waarom?

Omdat wanneer ik bezig ben met dingen die ik leuk vind, ik automatisch hard mijn best doe en ga voor het beste resultaat. Dan zet ik me met hart en ziel in. Terwijl als ik puur opdrachten uitvoer omdat er vraag naar is, ik niet gelukkig word. En mezelf kennende, zal dat terug te zien zijn in mijn werk.

 

Opdrachtgevers willen weten waarom ze bij jou moeten zijn. Dus wees duidelijk in wat je wel en niet doet. Tegelijkertijd vind ik het helemaal niet verkeerd om eens over de grenzen te kijken. Misschien ontdek je wel dat je iets verrassend leuk vindt. En anders heb je er vast iets van geleerd.

 

In mijn serie van vijf tel ik af tot mijn vijfjarig jubileum op 1 februari. Ik doe dit aan de hand van mijn eigen ideeën, inspiratiebronnen en geleerde lessen. Vandaag deel een van mijn vijf lessen in ondernemerschap.

Vooral doorgaan

MartinFisch serie van vijfNiet iedereen kan schrijven, net als niet iedereen kan zingen. Al denken sommige mensen daar anders over. Heb je talent, doorzettingsvermogen en beschik je over een kritisch publiek? Dan kun je je schrijftalent ontwikkelen. Want schrijven leer je vooral door het heel veel te doen.
Doen is één ding, beter worden is een tweede. Je wordt alleen maar beter als je kritisch naar jezelf kijkt en anderen vraagt dat ook te doen. Er zijn heel wat rode pennen door mijn teksten gegaan. Ik heb er ontzettend veel van geleerd. In het begin schreef ik bijvoorbeeld veel te lijdend. Ik maakte lange zinnen met veel werkwoorden en ‘worden, zullen, gaan, misschien en men’ erin. Na een tijdje zette ik de kritiekpunten als reminder in Outlook. Elke tekst onderwierp ik aan een screening op de gevoelige punten. En zo leerde ik mezelf verbeteren. Zoek dus naar mensen die eerlijk zijn en je duidelijke feedback geven. Je oma die vindt dat je zulke leuke en mooie verhaaltjes schrijft is een fijne fan maar gaat je niet helpen om te groeien.
Wat ook helpt is de tekst even wegleggen nadat je hem geschreven hebt. Doordat je onderweg schrapt en schaaft wil er nog wel eens een foutje insluipen. Of je ziet het even niet meer. Volkomen normaal. Laat je tekst een nacht liggen en kijk er nog eens kritisch naar, liefst uitgeprint. Waarschijnlijk kom je nog wat tegen. En dan nog, het kan de beste overkomen om eens een foutje te maken. Daar leer je van.
Zorg er tenslotte voor dat je de lezer niet uit het oog verliest. Ga er niet vanuit dat hij al jouw gedachtenkronkels en ingevingen moeiteloos kan volgen. Een onderwerp dat met jouw achtergrond en kennis volkomen helder en logisch is, hoeft dat voor een ander niet te zijn. Veel beginnende schrijvers vergeten om bruggen te slaan en lijnen uit te gooien. Als je wil dat je lezer jouw verhaal volgt, moet je hem bij de hand nemen.

In mijn serie van vijf tel ik af tot mijn vijfjarig jubileum op 1 februari. Ik doe dit aan de hand van mijn eigen ideeën, inspiratiebronnen en geleerde lessen. Vandaag deel vijf van mijn vijf heilige schrijfregels.

 

 

Kort maar krachtig

MartinFisch serie van vijfVeel tekst staat tegenwoordig online. Ga eens na: hoe lees je zelf? Als je een paginalap aan tekst ziet, stort je je daar dan vol overgave en enthousiasme op? Of zakt de moed je stiekem een beetje in de schoenen? Waarschijnlijk het tweede.

Korte alinea’s. Korte zinnen (afgewisseld met wat langere voor de broodnodige variatie) en gewoon korte teksten. De enige reden om lange teksten te schrijven is wanneer je een nieuw literair meesterwerk creëert. En dan nog kun je af en toe best een extra punt zetten of een nieuw hoofdstuk beginnen.
Want zoals gezegd in de blog Schrijf voor de lezer: je doet je lezer er een plezier mee. En daar doe je het uiteindelijk toch voor.

In mijn serie van vijf tel ik af tot mijn vijfjarig jubileum op 1 februari. Ik doe dit aan de hand van mijn eigen ideeën, inspiratiebronnen en geleerde lessen. Vandaag deel vier van mijn vijf heilige schrijfregels.

Keep it simple stupid

MartinFisch serie van vijfZinnen zo lang als een alinea met bijzinnen, ingewikkelde (of Engelse) woorden, vakjargon, afkortingen en in de lijdende vorm geschreven. Ik heb er een broertje dood aan. Je kent het wel: je leest een alinea en dwaalt af met je gedachten. Hè, wat heb ik nou gelezen? En je begint weer bovenaan. Of je geeft het op.

 

Te veel mensen geloven in de misvatting dat goed schrijven moeilijk schrijven betekent. Dat wanneer je maar veel moeilijke woorden en ingewikkelde zinsconstructies gebruikt, je kwaliteit levert. Daar ben ik het niet mee eens. Het enige wat er gebeurt, is dat mensen geïrriteerd raken en/of afhaken. Dan schiet je je doel voorbij.

 

Einstein zei het al: “als je het niet gemakkelijk uit kunt leggen, snap je het zelf niet”. Ik geloof niet in Jip & Janneke-teksten (behalve voor de juiste doelgroep), taal mag best een beetje virtuoos en creatief zijn. Maar geen eenheidsworstteksten schrijven betekent niet dat je dingen niet kunt uitleggen of zo nu en dan een punt kunt zetten. Houd het simpel dus, is mijn dringend advies.

In mijn serie van vijf tel ik af tot mijn vijfjarig jubileum op 1 februari. Ik doe dit aan de hand van mijn eigen ideeën, inspiratiebronnen en geleerde lessen. Vandaag deel drie van mijn vijf heilige schrijfregels.

De hoofd- en de bijzaken

John Fife serie van vijfWat wil je nu écht vertellen? En wat is eigenlijk niet zo heel erg belangrijk? De kans is groot dat je zelf diep ondergedoken zit in de materie waar je over schrijft. Je weet er alles vanaf en bent er misschien wel laaiend enthousiast over. Middenin die zee van materie raak je het overzicht kwijt en verlies je uit het oog wat nu echt belangrijk is. En dat is jammer.

Bij schrijven is het ontzettend belangrijk om hoofd- en bijzaken te onderscheiden. Waar draait het nu echt om? Wat zijn interessante details en wat geeft alleen maar ruis en paginavulling? Denk niet dat wanneer je alles vertelt, mensen alles lezen. Daar hebben ze helemaal geen zin in (in het gros van de gevallen). Houd het behapbaar en vertel het allerbelangrijkste als eerste. Lezers beginnen nu eenmaal bovenaan en lezen vervolgens door of haken af. Door met de belangrijkste boodschap te beginnen is je bereik het grootst. Want dat is je uiteindelijke doel: vertellen wat je te vertellen hebt.

Hiervoor moet je weten wat belangrijk is en wat niet. Vind je dat lastig? Probeer het verhaal dan eens onder woorden te brengen door het mondeling aan een gewillig slachtoffer te vertellen. Waar begin je mee? Wat is de kern? En welke vragen stelt je toehoorder? Het geeft je inzicht in je boodschap.

In mijn serie van vijf tel ik af tot mijn vijfjarig jubileum op 1 februari. Ik doe dit aan de hand van mijn eigen ideeën, inspiratiebronnen en geleerde lessen. Vandaag deel twee van mijn vijf heilige schrijfregels.

Schrijf voor de lezer

MartinFisch serie van vijfVoor wie schrijf jij eigenlijk? Voor jezelf? Of voor de lezer? Als je niet de nieuwe Harry Mullisch bent (en dan nog), schrijf je voor je lezer. Goed om in gedachten te houden wanneer je bezig bent.

 

Die lezer is om de een of andere reden getriggerd om jouw tekst te lezen. Van alle dingen die hij op dat moment kan doen, kiest hij of zij ervoor om jouw woorden tot zich te nemen. Ga daar respectvol mee om, stel hem niet teleur maar maak het hem gemakkelijk. Kortom: maak je tekst zo aantrekkelijk en leesbaar mogelijk.

 

Om te weten hoe je dat doet moet je eerst weten wie die lezer is. In tijdschriftenland bedenken bladenmakers een ijkpersoon. Die personificeert de lezer en geeft hen een richting bij het bepalen van de tone of voice, onderwerpkeuze en invalshoeken. Probeer dat eens voor jezelf te doen. Hoe oud is jouw lezer? Man of vrouw? Wat is zijn taalniveau? Waarom vindt hij je tekst interessant? Wat wil hij weten en leren? Als je dat in je achterhoofd houdt, heb je een goed vertrekpunt.

In mijn serie van vijf tel ik af tot mijn vijfjarig jubileum op 1 februari. Ik doe dit aan de hand van mijn eigen ideeën, inspiratiebronnen en geleerde lessen. Deze blog is onderdeel van mijn vijf heilige schrijfregels. 

Bijna vijf jaar ondernemen

MartinFisch serie van vijfIk heb iets met het cijfer vijf. Misschien komt het doordat ik op 25-5 geboren ben, misschien is het gewoon toeval. Maar nu ik in februari vijf jaar zelfstandig ondernemer ben, is dat een punt dat ik wil vieren. Ook leuk was het feit dat ik dit jaar vijf jaar getrouwd ben. Toevallig.

 

1 februari is nog best ver weg, maar ik begin alvast met de aanloop. De komende weken plaats ik steeds een blog in de ‘serie van vijf’. De eerste vijf blogs gaan over mijn basis: schrijven. Welke vijf schrijfregels zijn heilig voor mij? Vervolgens komen er vijf blogs over ondernemerschap. Welke vijf zaken leerde ik over ondernemen? Dan een serie over inspiratie. Want zonder inspiratie is er geen werk, geen ondernemerschap en geen werkvreugde. Elke blog vertel ik over een interview, moment of opdrachtgever die mij heeft geïnspireerd. Na een korte kerstpauze sluit ik de serie af met steeds een blog over mijn jaren als ondernemer. Van groen als gras-broekie tot zelfstandige die staat voor haar bedrijf en diensten. Met als kers op de taart een blog over de toekomst: waar wil ik over vijf jaar staan?

 

Wil je mijn series volgen? Elke woensdagmiddag zet ik een nieuwe blog online met de tag serievanvijf. Veel leesplezier!

2015 is mijn jaar

Happy new year Net als bij de meeste mensen is mijn agenda tijdens de zomermaanden wat minder gevuld met werk. Mijn opdrachtgevers in het onderwijs gooien de pannen er tijdelijk op, andere opdrachtgevers wisselen elkaar af met vakanties en zo nu en dan worden er al afspraken voor in september gepland.

 

Best lekker om even een pas op de plaats te maken, zeker wanneer het mooi weer is. Het geeft me de kans wat meer tijd te steken in mijn gezin, (met frisse tegenzin) projectjes in ons huis op te pakken, met vriendinnen af te spreken en om terug te kijken naar de eerste helft van 2015.

 

Je kunt wel stellen dat het jaar tot nu toe een groot succes is geweest. Ik mocht nieuwe opdrachtgevers verwelkomen zoals Brandbasics, het Ministerie van Onderwijs en Regio in Bedrijf. Ik mocht opnieuw aan de slag voor oude bekenden als inQdo, Deviante en de Raad voor Rechtsbijstand. En ik had opnieuw de eer om de vervanging van een zwangerschapsverlof op de communicatieafdeling van het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis te verzorgen. En dan heb ik het niet eens over de kleinere, eenmalige opdrachten die mijn agenda verder vulden.

 

Als zelfstandig ondernemer is het altijd spannend of zo’n periode van drukte en succes zich voortzet of dat er tijden van droogte en leegte volgen. Gelukkig is dat tweede niet het geval. Morgen begin ik namelijk bij Tilburg University. Tot half november ondersteun ik twee dagen in de week de afdeling interne communicatie vanwege een zwangerschapsverlof. Een prachtige klus waar ik ontzettend veel zin in heb. Bovendien weet ik dat na de zomervakantie de reguliere drukte weer losbarst. Toch mooi, dat je halverwege het jaar al tot de conclusie komt dat 2015 niet meer stuk kan. Mede mogelijk gemaakt door al mijn opdrachtgevers. Hartelijk bedankt dus!