Winters mysterie

Eigenlijk dacht ik dat ik het gedroomd had, maar de volgende ochtend bleek er toch echt een weg-afzet-hek voor ons huis te staan. Het gebeurde in de nacht van zaterdag op zondag rond 2.30 uur. Ik werd wakker van een enorm kabaal. Het klonk alsof ze voor onze deur met een hamer op ijzer aan het kloppen waren. Dat kan niet, dacht ik terwijl ik me omdraaide. Maar het lawaai hield aan en dus wierp ik een blik uit het raam. Weliswaar zonder lenzen (twee keer min 4) kon ik een oranje behest figuurtje ontdekken in de witte sneeuw. Het zal wel, dacht ik, terwijl ik weer het warme bed indook.

Zo nu en dan schrok ik wakker van het lawaai, maar iedere keer draaide ik me weer om. ’s Ochtends dacht ik dat ik het gedroomd moest hebben. Wie plaatst er nou middenin de nacht een wegafzetting? Toen ik het een paar uur later aandurfde om naar buiten te gaan, zag ik dat het toch waar was. Onze straat was aan beide kanten afgezet en een stukje verderop hing rood-wit-gestreept lint.

Het blijft alleen nog een mysterie wat er is gebeurd. De sneeuw bedekt het namelijk. Wel kan ik een soort van gat in de weg zien zitten. Maar waarom? Geen idee. Mijn fantasie slaat op hol, zou het een grondverzakking zijn of een vuurwerkinslag? Mathijs blijft er erg nuchter onder en zet me weer met beide benen op de grond; dat moet een bevroren gas-, riool- of waterleiding zijn. Hmm, aha! En zo gebeurde er toch nog iets tijdens deze witte winterdagen voor kerst.