Gelukkig met sla

Waarschuwing: in deze blog generaliseer ik, een klein beetje.

Wij vrouwen willen graag dat iedereen ons aardig, knap, gezellig, slim, handig, lief en leuk vindt. We willen moeiteloos alle activiteiten op een dag kunnen jongleren en er ondertussen beeldschoon uitzien. En dat dan ook leuk vinden, allemaal. Kortom: we willen perfect zijn.

Het probleem is dat niemand perfect is en dat het dodelijk vermoeiend is om perfectie na te streven. En dat het helemaal niet leuk is om perfect te zijn. Het kost namelijk bloed, zweet en tranen om een huis als dat van Martha Stewart te hebben, het uiterlijk van Gisele Bundchen, de hersenen van Daniela Sidmichieva en de attentheid en zorgzaamheid van moeder Theresa. En dat willen wij dan allemaal tegelijk. Ondoenlijk.

En toch streven wij vrouwen het stiekem na. We gaan naar de sportschool in de jacht naar Het Lichaam. We studeren en werken om ons brein te stimuleren. We krijgen kinderen en doen alsof dat helemaal niet moeilijk, frustrerend en figuurvernietigend  is. En we eten salade omdat we het zo lekker vinden. Daarbij lachen we gelukzalig, want ‘o o o, wat is die salade toch lekker’. We eten hem alleen, want die mannen weten allang dat het veel lekkerder is om saté met friet, een sappige biefstuk of een flink bord pasta met kaassaus te eten.

Maar wij doen alsof ons neus bloedt en eten sla. Terwijl we dromen van chocoladetaart, vijf gangendiners aan het strand, van niets doen en lome vrijpartijen in luxe hotelsuites. Van shoppen tot we erbij neervallen en van eindeloze borrels daarna mét bier en bitterballen. Want die vinden we eigenlijk ook heel lekker. En terwijl we de blaadjes naar binnen proppen, hebben we het enorm naar ons zin met de vitamientjes. Smakelijk hoor!

Ziehier het gelukzalige resultaat:
http://politiekentwitter.nl/index.php/2011/01/03/2525-vrouwen-die-lachen-in-hun-eentje-met-een-salade-httpthehairpin-com201101women-laughing-alone-with-salad/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.