Brandje geblust

In een grijs studentenverleden woonde ik aan het Rosmolenplein in Tilburg. Daar gebeurde meestal niet zoveel (los van een hoop drinkgelach, vrouwenseries met chocola, barbecue-feestjes, wat inbraken en zo nu en samen Lingo kijken). Groot was mijn verbazing dus toen dit plein vanmorgen, samen met de Lovensestraat, in het nieuws kwam. Grote brand. “Daar woonde ik ooit”, riep ik tegen niemand in het bijzonder en dus naar de kat.

Vanmorgen op de fiets kon je de brand in het centrum ruiken. Er hing een onheilspellende geur van verbrand plastic. Of zou het asbest geweest zijn? Hoe ruikt dat eigenlijk? In de trein rook een dame dat de Tilburgers instapten. Inmiddels is het brand meester. Er zijn geen gewonden gelukkig. De materiële schade op het bedrijventerrein zal daarentegen groot zijn. Hopelijk zijn er geen woonhuizen gesneuveld door de brand of het bluswater. Toch een raar idee dat zoiets je zomaar kan overkomen. Dat je wakker wordt van fel licht, vuur ziet en in je pyjama naar buiten snelt. Waar je met min 10 staat te vernikkelen en bidt voor het behoud van je huis. Getverderrie bah.