Stekelige situatie

Ik heb geprobeerd om het onderwerp te negeren. Te makkelijk, te voor de hand liggend, niet doen. Maar ik kan het niet laten om te schrijven over stekelige penissen. Het is te intrigerend.

Wat blijkt: vroeger was de menselijke penis voorzien van kleine weerhaakjes. Dat is nog eens het ultieme inhaken. Onderzoekers denken dat de stekels er zaten om concurrerend zaad en ‘sporen’ (wat dat ook moge zijn) te verwijderen. Gedurende de evolutie zijn ze verdwenen omdat ‘vrouwen niet langer alleen maar paringsbereid zijn tijdens de ovulatie’.

Paringsbereid. Ik vind het een woord om van te smullen. Het is seks op de minst sexy manier. Het grijpt terug naar beelden van een natuurfilm waarbij je ziet hoe ‘het mannetje het vrouwtje lokt met zijn tooien en vervolgens grijpt en bestijgt’. Je ziet de pauwen, beren of koeien al bezig.

Op dit soort momenten voel ik me vooral erg dankbaar. Ten eerste dat ik geen pauw of koe ben. En ten tweede dat er zoiets slims is als evolutie. Want stekels? Ook niet bepaald sexy. Eigenlijk vooral pijnlijk. Ik krijg dat beeld maar niet uit mijn hoofd van een egel met schaamhaar. Nee, ik snap wel dat de oervrouw buiten haar ovulatie geen interesse had in paren. Ik zou er ook een stokje voor steken. Brrr.

http://www.nu.nl/wetenschap/2464904/menselijke-penis-was-ooit-stekelig.html