Het valt te verwachten dat iemand die houdt van zinnen en woorden ook dol is op lezen. Dus ja, ik ben een lezer. Ik had een kleine motivatiedip toen ik ‘voor mijn lijst moest lezen’ op de middelbare school. Moeten is nooit leuk en het haalde mijn plezier in het lezen behoorlijk naar beneden. Maar sindsdien is er een constante sinus te ontdekken in mijn leesplezier en leesvermogen. De ene keer wat meer en de andere keer wat minder.
Het is eigenlijk net als eten koken. Soms heb je zin om pannenkoeken te bakken, een andere keer kokkerel je een driegangenmenu met amuse en weer een andere keer bestel je sushi of een pizza. Datzelfde geldt bij mij voor lezen. Soms ben ik in een romannetjesbui, lach ik me een breuk aan een chicklit of zwijmel ik weg bij een liefdesverhaal of coming-of-age. Een andere keer ga ik voor een ouderwetse, dikke, literaire pil of een zware, cultuurhistorische roman. Of ik kies voor een mooie ‘gewone’ roman, thriller of even helemaal niks omdat mijn ogen niet lang genoeg open willen blijven voor het slapen gaan om voldoende bladzijden te lezen om een verhaal te kunnen volgen.
Maar het liefste lees ik in mijn vakantie. Dan heb je de gelegenheid om je onder te dompelen in een verhaal. Afgelopen vakantie las ik het boek Keukenmeidenroman van Kathtryn Stockett. Wat een heerlijk verhaal! En tegelijkertijd een boek met een boodschap waar je over na moet denken. Ik vind het een aanrader en heb de leessmaak weer helemaal te pakken. Iemand nog een goede tip?