Vaccineren, ik hoefde er geen moment over na te denken. Ja, graag. Als het mijn kinderen beschermd tegen allerlei enge ziektes die daardoor bovendien uitgeroeid worden dan lijkt me dat een erg goed idee. Er zijn risico’s, maar die zijn er altijd. Makkelijk gezegd natuurlijk als je twee gezonde kinderen hebt, maar zo zie ik het wel.
God speelde in onze beslissing geen rol. Die heeft er wat mij betreft niets mee te maken. Zo niet voor de bewoners van de Bible Belt en sommige delen van Zeeland. Daar kiezen ouders bewust voor niet inenten omdat ze geloven dat God dat niet gewild heeft. Het maakt de keuze aan de ene kant makkelijker omdat hij al voor je gemaakt is. Aan de andere kant moet ik er niet aan denken om me over te moeten geven aan een hogere macht en mijn eigen verantwoordelijkheid te laten varen. Want zo voelt het voor mij.
Hoe zou het voelen voor die ouders? Momenteel zijn er zeker 300 kinderen met de mazelen en de eerste gevallen van rode hond zijn ook gesignaleerd. Wat als jouw kind hoogoplopende koorts heeft en onder de paarsrode vlekjes zit. Denk je dan nog steeds dat dat Gods wil is? En wat als er hersenvliesontsteking ontstaat en je kind zelfs overlijdt? Ik zou mijn haren uit mijn hoofd trekken en me voor altijd schuldig voelen, maar ik vermoed dat deze ouders daar anders instaan. Dan was het Gods wil.
Verplichten dan maar. In een vrij land als Nederland is zoiets vloeken in de kerk. Aan de ene kant ben ik vóór verplichten: het lijkt mij het beste voor de kinderen én voor Nederland. Maar mag de overheid zoiets wel opdringen aan mensen? Rutte vergelijkt het met de leerplicht. Een vergelijking die wat mij betreft niet opgaat: niet leren zal voor niemand een bewuste, door overtuiging ingegeven keuze zijn. Werkt verplichten überhaupt? Houden die mensen dan niet hun kinderen weg bij de consultatiebureaus waardoor die hun groei en ontwikkeling niet meer kunnen monitoren en zijn we dan niet nog verder van huis? Kun je mensen wel dwingen? Wat denken jullie?