Salami, kostbaar bier en een vuilnisbak

Het is afkicken geblazen. Na een week in het lang-leve-de-lol-universum van Les Deux Alpes te hebben vertoefd, voelt Nederland ondanks het lenteweer als een keurslijf. Deze wintersport in Les Deux Alpes komt met stip binnen in mijn Top 3 van leukste vakanties. Alleen merk ik al dat je bij de meeste grappen ‘erbij moest zijn’. Toch probeer ik een kleine impressie te geven van het laagdrempelige plezier dat we gehad hebben.

Bekeuring
Drie auto’s (de anderen waren verder of liepen achterop) racen achter elkaar aan op de Péage. Dat kan niet goed gaan. Merlijn voorop, wij er achteraan en Daan (alias Peppy) trekt nog even flink op om bij te blijven. En wat staat daar opeens rechts verdekt opgesteld? Een politieauto met een vermanend zwaaiende arm uit het raam. Drie auto’s rijden plotseling hypocriet braaf 110 op de rechterrijbaan, de chauffeurs inwendig of hardop vloekend. De politiewagen passeert en wij halen opgelucht adem. Dat kun je van Merlijn niet zeggen, die mag meekomen. Negentig euro lichter voegt hij een tijdje later weer in op de snelweg. Al met al een meevaller.

Franse hond
Op de terugweg ging het een stuk minder hard. We geven de schuld aan Flappie. Op de rotonde wachten we tot een bus is gepasseerd en wat komt daar aangetrippeld? Een hond, midden op de weg. Schreeuwen helpt niet, hij loopt stoïcijns door en pakt onze afslag. Wij er achteraan en Flappie trippelt rustig verder. Dan staat hij stil, draait zich om en kijkt ons aan met de toepasselijk Franse arrogantie in zijn ogen. Het is overduidelijk zíjn weg.

Beestenboel
Je zou verwachten dat een appartement met zo’n grote groep onmiddellijk verandert in een beestenboel. Dat viel reuze mee. ’s Ochtends werden het kerkhof aan lege flessen en alle volle vuilniszakken netjes meegenomen door de boodschappencrew. Hulde! En er ging regelmatig een doekje over de tafels. Je moest alleen niet door je neus ademen in de ruimte van de skischoenen of op het toilet. Vooral de laatste dag had iedereen, met kater, voor vertrek nog even goed gebruik gemaakt van de mogelijkheden. Dat kon de Franse dame die ons appartement op mankementen controleerde, ook erg waarderen. Het was zo’n type in een pakje mét walkytalky en een ik-kan-niet-lachen-gezicht.

Off-piste
Skiën/boarden, daar kwamen we voor. Fantastische sneeuw en prachtig zonnig weer, wat een geluk! Zes gingen er op les, aan het begin van de week was het onwennig, maar de meesten gleden aan het eind verrassend soepel de berg af. De rest van de groep boarde en skiede naar hartenlust samen of in door omstandigheden (waar is iedereen?) of spontaan gecreëerde groepjes. Opper-groepsleider was de fameuze Bart die op één ski van de zwarte piste af kon knallen. Wat kan die jongen skiën! En ook hulde voor de allesdurfers en -kunners Ruben en Hendrik. Als Hendrik viel, kon je zijn gelach in de verte horen. De rest van de mannen bedankt. We hadden allemaal zo onze favoriete pistes, toch Bob? Voor sommige hadden we zelfs een ritje in de winderige lift The Bench over. Mij moet je trouwens nooit als leidraad nemen. Ik ging twee keer voorop. Eén keer bleek het zicht er slecht en leidde ik de groep off-piste. De andere keer nam ik onze lieve beginners bijna mee de rode piste af. Sorry!

Kronenburg, dat smaakt
Drank: veul, lekker en gezellig. Borreltjes ijskoude Jägermeister uit ingevroren eierdopjes, smakelijke Kronenburg (lekker hè Daan) en populaire Liquor 43. We kunnen vaststellen dat er voldoende alcohol geconsumeerd is en daarbij vele dansjes zijn gedaan. Het meest kostbare bier was te vinden bij de Panobar (ja, zonder i) bovenaan de piste. Met panoramisch uitzicht en de late middagzon op ons gezicht, dansten we op onze skischoenen en boots op de overheerlijke beats van een verrassend goede Franse dj. En ja, dan betaal je 7 euro voor een biertje.

L’amour
Niet bij iedereen was de liefde in de lucht, maar bij sommigen wel. Ik zal geen namen noemen… Maar ik kreeg er opeens wel een roomy bij. Die Franse, amoureuze sfeer blijkt een broeierige bakermat voor liefde. Of was het lust? 

Friet en friet
Worstjes met friet, kip met friet, hamburger met friet; de frituur draaide overuren. Maar wijzelf hebben ook een aantal dagen overheerlijke gerechten op tafel gezet. Dat kun je niet zeggen van de zogenaamde crapery/snackbar bij De Prins. Denk: bowlingbaan meets snackbar met fluorescerende letters op palen, foute banken en spaarlampen van 60 watt zó uit het plafond. Lardeer dit tafereel met twee Fransmannen die ieder drie knalgroene borrels drinken uit plastic glaasjes en genieten van een zakje M&M’s. En denk er dan ook twee, hoogstwaarschijnlijk homofiele, mannen bij met een koeler en champagne. Hoe romantisch kun je het maken.

Vuilnisbak
Aangezien de mannen voetbal wilden kijken, gingen we op donderdagavond in genoemd etablissement dineren. Mijke kreeg een verkeerde pizza, Royal in plaats van Hawaï. Geen probleem, dan kieper je er gewoon een blikje ananas overheen. Gefrituurde kip, vette pizza en heel veel cola (nee ik wil één cola, niet veertien); complementeerden het geheel. Maar het moment suprême kwam aan het einde van het diner. Dankzij een aantal overheerlijke broodjes knakworst vlak na het skiën en de inferieure kwaliteit van de kok, lagen er behoorlijk wat etensresten op onze borden. Onze ober kwam naar onze tafel om de boel af te ruimen. In zijn hand: een vuilnisbak. Op het gemakje schoof hij de etensresten in de bak en stapelde de borden hoog op. We hebben een foto als bewijs. 

Salami
Helaas komt aan alles een eind en dus ook aan deze supergezellige vakantie. Tijd om af te sluiten met een lach en een traan. Daan, ik denk nog vaak aan je salami én aan je neus. En bedankt allemaal voor de fantastische week! Volgend jaar weer…

3 reacties op “Salami, kostbaar bier en een vuilnisbak

  1. De vakantie was suuuuuuper!!!! Volgend jaar zekers weer. En ik kijk al uit naar de foto-avond bij jullie Mel! xxx

  2. Fanastisch geschreven Melinde! Voorstel voor de tekst op onze truijen volgend jaar:

    -Met het zelfde gemak in de afvuilbak!

    -Maar wij hebben Salami!

    kussen,

    henki

  3. Zooo ik had ff een inkakmomentje op mijn werk..dus dit verslag nog maar es gelezen en ik ben eruit! Ik ga zo naar huis, vakantiestemming is weer terug!

    Dikke kus Ier

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.