Veenendaal, zondag 11.00 uur. De vogels fluiten, een eend steekt waggelend de weg over – kwaak – en alleen een geoefend oog kan restjes onkruid vinden tussen de ontluikende planten in de aangeharkte tuinen. De kerk loopt uit. Netjes geklede gezinnen op de fiets beginnen aan een zonnige, rustige dag. Aan het eind van de middag staat er opnieuw een bezoek aan de kerk op het programma. Het lijkt of de tijd heeft stilgestaan. Godsvreugde zoals het bedoeld is, de Biblebelt ten voeten uit.
Zelf ben ik op pad naar een ‘Adam en Eva’-festijn, om even in het thema te blijven. Ik ga de hele dag naakt poedelen, zonnen en me laten verwennen in sauna de Utrechtse Heuvelrug. Een soort viering van het lichaam, al zou ik het zelf eerder een minivakantie voor geest en welzijn noemen. Heerlijk is het. Na een lichaamsscrub, rugmassage en gezichtbehandeling glim ik als nooit tevoren en is mijn huid weer perzikzacht. Hoogtepunt van de dag is de schoonheidsspecialiste die me 25 of 26 jaar schatte. En zij kan het weten. Ander hoogtepunt is het wegdoezelen in de zon met een groene thee en een coupe vers fruit. Er zijn ergere dingen.
Deze sauna heeft een ander publiek dan ik gewend ben. Daar waar ik normaal versgetrimde kale lichaamsdelen zie, prijken nu welige bossen. De schaamhaartrend is nog niet doorgedrongen in de Biblebelt. Op zich niet gek voor een regio die erom bekend staat vaccineren al een te grote ingreep van de mens te vinden. En dus worden we omringd door baarden, bossen en hele velden van haar. En dat is toch een wat minder smakelijk onderdeel van de dag.
Zus L. is zo lief om me na afloop naar het station te brengen. We passeren grasvelden, koeien, woonerven en ontelbare nieuwbouwhuizen. De straten gaan maar door en door in kronkels en 30 km-zones. Ik raak mijn oriëntatiegevoel helemaal kwijt, maar gelukkig houdt zus L. het hoofd koel. Net op tijd bereik ik het kleine, betonnen station West. Mijn uitweg uit Veenendaal. Weer op weg naar de bewoonde wereld.