Herfst, herfst, wat heb je te koop?
Wie zong vroeger ook dit wijsje over hopen bladeren en zakken vol met wind? Ieder jaar wanneer de dagen korter, de bomen kaler en de gezichten witter en besnotterd worden, keert dit wijsje terug in mijn hoofd. Het deuntje vrolijkt de grijze dagen op. Want grijs, nat en vies, dat zijn de dagen nu zeker.
De herfst vind ik over het algemeen deprimerend. De eindeloze stroom regen, het licht dat weer aan moet op de fiets, in het donker naar huis en in het donker opstaan. Handschoenen, sjaal en paraplu liggen paraat. Het zijn geen zaken waar je vrolijk van wordt.
Toch ben ik zo’n optimist die vindt dat ieder seizoen haar eigen charme heeft. Zo ook de herfst. Denk aan wandelingen door kleurrijke bossen met een iel zonnetje dat tussen de roodbruine bladeren doorschijnt. Thuis op de bank onder een deken met een goed boek, een pot thee en een kat of twee binnen handbereik. ’s Avonds lekker tegen elkaar aankruipen op de bank, kaarsjes aan, wijntje erbij. Middagen gezellig spelletjes doen terwijl buiten de regen tegen het raam klettert. Of vroeger: kastanjes zoeken en er poppetjes en spinnenwebben van maken met satéprikkers.
Of een klein jongetje op de fiets dat met een hoog kinderstemmetje zingt: “Herfst, herfst, wat heb je te koop.”