Het is de trouwe lezer niet ontschoten dat ik van lekker eten houd. Voor mij geldt daarbij de oeroude term ‘natje en droogje’. Het een is onlosmakelijk verbonden met het ander. Een goede wijn, ja ik heb het niet over cola, kan een gerecht nog beter uit laten komen en vice versa. Het huwelijkscadeau van vrienden J en M om ons mee te nemen op een wijncursus van zes avonden, is dus erg goed terecht gekomen.
We zijn nu op de helft van de cursus en hebben al van alles geleerd. Hoe groeien wijnstokken? Hoe beïnvloedt de grondsoort de wijn? Wat doet de manier van verbouwen? En de pluk? Laat je de wijn op eikenhouten vaten rusten of niet? Of hang je er een theezakje hout in? Er zijn ontzettend veel aspecten die een wijn haar eigen karakter en smaak geven. Hoe proef je dat? En wat proef je dan eigenlijk?
En dus gaan we elke woensdag aan de slag met oog, neus en mond. Eerst kijken we naar de kleur en helderheid van de wijn, dan besnuffelen we hem uitgebreid (peer, nootmuskaat, natte hond) en daarna komt het leukste, het proeven. Niet alle wijn is mijn smaak, maar het is bijzonder leuk om met zoveel wijnen kennis te maken. Hopelijk kan ik straks met een volleerde blik de wijnkaart van een restaurant doornemen en zonder moeite die ene prachtige wijn uitkiezen. Of het perfecte wijntje voor bij het kerstmenu. Ik ben nog lang geen expert, maar wel eentje in de kurk, euhm dop. Vooral doorgaan met proeven.
Mag jij voortaan alle wijntjes uitzoeken!