O, wat kan ik jaloers zijn op parmantig tikkende hakjes op keien en slanke, gespierde kuiten die moeiteloos verdwijnen in om de hiel glijdende schoenen. En wat voor schoenen. Kunststukken met riempjes, felle kleuren, versiersels en brutaal hoge hakken. Prachtig, als je net als Carry uit Sex in the city vooral op je bed blijft liggen met die schoenen aan. Want erop lopen is net zo’n kunst als de schoenen zelf.
In mijn kast vind je geen Laboutin of Jimmy Choo. Natuurlijk draag ik schoenen die ik mooi vind, maar comfort en draaggemak staan voorop. Dat klinkt totaal niet sexy of ladylike, maar wel heel praktisch. Probleem is namelijk ook dat ik helemaal niet zo netjes kan lopen op hoge hakken. In plaats van een kittig, trippelend vrouwtje ben ik meer een heiende, denderende bootwerker. En ik krijg altijd zo’n pijn in mijn voeten. Ik mag mezelf dus gelukkig prijzen met mijn Hollandse lengte, want platte schoenen vallen niet zo op.
Alleen lees ik nu op nu.nl dat er stiletto’s genaamd de Sky Heel zijn. Ze hebben een hak van bijna 23 centimeter voor ‘de vrouw die de straat als catwalk beschouwt’. 23 cm! Doe normaal! “De trend is groot, groter, grootst”, verklaart de woordvoerder de hakhoogte. Ik herhaal: doe normaal! Waar eindigt dit? Lopen we straks allemaal op stelten? En moeten we dat dan ook nog mooi vinden? Ik besef dat ik niet de doelgroep ben. Ik beschouw de straat namelijk niet als mijn catwalk, maar als een pad om van A naar B te komen, al dan niet gehinderd door verkeer, putdeksels of hondenpoep.
Haha, ik zie je al lopen! Maar serieus… zouden er echt dames zijn die zich op zulke hakken gaan wagen? Je zult maar een straatje tegenkomen met kleine keien…