Woongevoel

Het idee alleen al: een huis kopen. Dat doen volwassen mensen met verantwoordelijkheidsgevoel, een dikke portemonnee en toekomstvisie. En nu gaan Mathijs en ik het ook doen. Tenminste, we zijn ons ‘aan het oriënteren’. Dat wil zeggen dat we dagelijks bijhouden welke huizen er in onze prijsklasse bijkomen op funda, wie in prijs daalt en welke woningen net aan onze neus voorbij gaan. Verder volgen we de recessie op de voet, want: het is een kopersmarkt. Dat betekent dat je het als koper voor het zeggen hebt. Tienduizend euro van de vraagprijs? Geen probleem! Nouja, tot op zekere hoogte natuurlijk. Maar er zijn al opvallend veel huizen in prijs gedaald de laatste tijd.

Volgende week vrijdag gaan we voor het eerst een huis bezichtigen. Ik voel me als een kind in een speelgoedwinkel. Ik zie allemaal lekkers: knusse elementen, een open haard, een badkamer met bad, een grote keuken, eikenhouten vloeren… Het ligt allemaal voor het grijpen, lijkt. Alleen hoe belangrijk is dubbele beglazing? Hoe doorzie je verborgen gebreken? En wanneer heb je zon als je tuin(tje) op het zuiden ligt? Ik voel me dus een klein kind in een speelgoedwinkel. Er bungelt allerlei lekkers voor mijn neus, maar ik weet niet wat ik moet of mag pakken.

Om financieel in ieder geval goed onderlegd te zijn, hebben we twee gesprekken gehad met een hypotheekadviseur. Mijn oren toeterden toen hij alles uitlegde over hypotheken, aflossingen, rente, fiscale aftrekposten, pensioen, verzekeringen en wat te doen bij overlijden. Heel informatief allemaal. Verder voelde het een beetje belachelijk om te weten dat we een x bedrag kunnen lenen, maar wél druk aan het sparen zijn voor de wintersportvakantie.

Mathijs en ik zijn het in ieder geval over een aantal dingen met elkaar eens. Ten eerste moeten we erop vooruit gaan. Dus: meer woonoppervlak op een fijne locatie. Het huis moet gezellig zijn: sfeervolle, authentieke elementen, geen nieuwbouw. En we hebben geen haast. We zien wel hoe het loopt. Als het juiste huis op ons pad komt, voelen we dat vast. Vooralsnog ga ik er gewoon van genieten. Want het is toch hartstikke leuk om te dromen van een eigen huis?