Van der Valk wil Michelin-ster. Dat staat geschreven op nu.nl. Een contradictio in termini als je het mij vraagt. Met alle respect – jaja – voor Van der Valk. Maar een ster? Bij een Michelin-ster denk ik aan exquise gerechten met verfijnde smaken, zorgvuldig gekozen ingrediënten en uitgebalanceerde menu’s. En aan de Spaanse kok Ferran Adrià of de Nederlandse Jonnie Boer en Sergio Herman. Dus niet aan gebakken slibtongetjes, schnitzel en de fameuze kers op de appelmoes.
Reactie Van der Valk op nu.nl:
“Het imago van de appelmoes met kers werkt tegen ons, maar wij koken hier op sterniveau”, vertelt Marcus. “Dat volkse imago zal, als je een Michelin-ster nastreeft, altijd in ons nadeel blijven. Dat werkt tegen ons, maar deze keuken kan het sterniveau gewoon aan.” Naast Voorschoten zou ook de vestiging in Heerlen het huidige niveau ontstijgen. “De mensen van Michelin zijn er al eens langs geweest”, weet Marcus hierover te vertellen. “We zullen zien.”
Begrijp me goed. De doelgroep zal Van der Valk zeker waarderen. En dat is prima, daar draait het om; koken voor je gasten. En je ontwikkelen en groeien als bedrijf is ook prijzenswaardig. Maar schoenmaker blijf alsjeblieft bij je leest. Van der Valk met een Michelin-ster? Sterallures zul je bedoelen.