De Jurk

De zenuwen gierden door mijn lijf toen ik gisteren de deur opende van de prachtige ingerichte bruidswinkel Amala in Breda. Ik ging mijn jurk uitzoeken. Vergezeld door een belachelijk groot entourage van zes dames (mams, schoonmama, zus E en vriendinnen P, M en N) en bijna net zoveel fototoestellen (nee mevrouw tijdens het passen mogen er geen foto’s gemaakt worden) dronk ik een kopje thee en mezelf moed in. De vriendelijke dame van de winkel besprak mijn wensen en selecteerde een aantal jurken. Spannend!

Eerst trok ik het torselet aan (soort korset) dat me totaal niet stond. Gegarandeerd geen spetterende huwelijksnacht met deze lingerie, schoot er door mijn hoofd. Maar ach, daar heb je ook weer speciaalzaken voor. De eerste jurk was er eentje die ik in een blad had gezien. Ik verwachtte er veel van. Maar, zoals de verkoopster al zei, eigenlijk krijgt de eerste jurk nooit een eerlijke kans. Het is gewoon wennen om jezelf in zo’n prinsessenwit gewaad te zien. Maar dat het niet De Jurk was, was duidelijk.

Ik heb in totaal zo’n tien jurken gepast, waarvan er maar eentje niet mooi genoeg was om uit het pashokje tevoorschijn te komen. Dat viel me alles mee. De andere jurken werden met klemmen strak gezet op mijn rug en ik schreed, de rok aan de voorkant optillend, theatraal richting de kleine verhoging voor de spiegel op mijn na vijf minuten al knellende schoentjes. En dan laat je jezelf maar bewonderen. Ik werd er een beetje verlegen van (jij? ja ik), maar kreeg de smaak na een paar jurken te pakken. Er bleven uiteindelijk drie kanshebbers over waarvan er eentje heel erg boven budget was. Die viel dus af. De andere twee paste ik nog een keer en al snel was het duidelijk. De Jurk was gevonden.

De fototoestellen knipten en ik straalde. De verkoopster nam mijn maten op, plaatste een spoedbestelling en legde uit hoe het verder zou gaan. Een spoedbestelling? Ja, het kan drie tot vier maanden duren om een jurk te laten maken. En dan moet er nog wat tijd zijn voor kleine aanpassingen. Dat duurt te lang, dus hopelijk kan ik eind juni mijn jurk opnieuw passen in mijn eigen maat. Ik ben er nog een beetje beduusd van, maar o zo blij. Een prinsessendroom komt uit.