Van maillot tot jarretel

Love, love, love. Het schalde een half jaar geleden uit de speakers van het stadhuis van Middelburg. Niet te geloven dat het alweer zo lang geleden is dat wij onder de stralende Zeeuwse zon de trappen van het oude stadhuis bestegen om elkaar het ja-woord te geven.

Weer een half jaar eerder – de oplettende lezer rekent een jaar in totaal – vroeg mijn inmiddels man me ten huwelijk bovenop de Arc de Triomphe. Het was toen -2 ˚C. Een contrast van 25 graden met het zomerse, feestelijke tafereel in de Zeeuwse hoofdstad, maar qua roze wolk net zo bijzonder. De kleding was wel ietwat anders (ik had op onze trouwdag geen maillot onder mijn spijkerbroek aan bijvoorbeeld). ’s Middags proostten we met Champagne die we koud bewaarden tussen de twee dubbele ramen van onze hotelkamer. En ’s avonds aten we in een klein Parijs restaurantje, waar halverwege de avond de stroom uitviel. Ik at smakelijke risotto en Mathijs dacht iets onbekends, typisch Frans te bestellen dat Zuurkoolstamp met worst bleek te zijn. Grappig, de details die je je herinnert.

De tijd vliegt. Een waarheid als een koe. Ruim acht jaar samen en nu ons halfjarig huwelijksjubileum én een jaar geleden verloofd. Mooie momenten om bij stil te staan. Dat gaan we dan ook woensdag doen bij sterrenzaak De Heer Kocken in Vught. Een cadeau van een aantal lieve vrienden. Proost, op nog vele (halve en hele) jaren!