Ik snap het best hoor, dat als je beroemd bent zelfs je gebruikte onderbroek interessant kan zijn. Maar eigenaardig is het wel. Misschien ben ik te praktisch ingesteld, maar wat moet je met zo’n relikwie? Inlijsten en in de woonkamer ophangen met de tekst ‘dit remspoor is gemaakt door Michael Jackson’? Dat is toch wel een beetje gek.
Mijn wenkbrauwen fronsten zich dan ook toen ik het bericht over de tand van John Lennon las. Blijkbaar is zijn huishoudster er ooit zeer verguld mee geweest en is de eer nu aan iemand anders. Iemand met knaken. Het veilinghuis vindt de tand een financieel moeilijk in te schatten object. Logisch, want het is maar wat de gek ervoor geeft. Helaas staat er nergens bij hoe hij de tand heeft verloren. Volgens mij valt het niet in de categorie lijkje pikken, maar zit er dus een ander verhaal aan vast. Is hij in een dronken bij met zijn gezicht op een steen gevallen? Of is het stiekem een oude melktand? Dat vind ik nou interessant.
En dan? Dan heb je de tand van John Lennon. Ik heb ergens achteraf nog een doosje melktandjes liggen. Ik weet niet of jullie nog wel eens hebben gekeken naar jullie eventuele eigen verzameling, maar van die van mij is niet zoveel meer over. Bijna alle tanden zijn kapot. Om de een of andere reden kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om het doosje met de stukjes weg te gooien, maar om nou de tand van een ander aan te schaffen. Ook niet bepaald smakelijk, zit je ‘s avonds uitgebreid te dineren terwijl de tand van John je aanstaart vanaf het dressoir. Een kunstgebit in de kamer is toch ook niet gezellig.