Als tekstschrijver heb je altijd wel je mening klaar over tekst. Dat is beroepsdeformatie. Verkeerde werkwoordsvervoegingen, kromme zinnen en ander fout Nederlands zijn helaas aan de orde van de dag. Ik probeer me er niet teveel aan te storen, maar ook ik heb mijn grenzen. Zo hangt er bij de sportschool al maanden (als het niet al bijna een jaar is), een papiertje bij het damestoilet waar ik elke keer meewarig naar kijk. Er hangt trouwens nog meer van dit soort tenenkrommende notities aan de muur, maar deze spant de kroon.
Welk taalwonder hier verantwoordelijk voor is, moet zich diep schamen. En die persoon moet aan wat zelfreflectie doen. Blijkbaar ligt haar of zijn kracht meer in de sportschool dan achter de pc. Ik zeg: zoek de fouten!