Als tekstschrijver heb je altijd wel je mening klaar over tekst. Dat is beroepsdeformatie. Verkeerde werkwoordsvervoegingen, kromme zinnen en ander fout Nederlands zijn helaas aan de orde van de dag. Ik probeer me er niet teveel aan te storen, maar ook ik heb mijn grenzen. Zo hangt er bij de sportschool al maanden (als het niet al bijna een jaar is), een papiertje bij het damestoilet waar ik elke keer meewarig naar kijk. Er hangt trouwens nog meer van dit soort tenenkrommende notities aan de muur, maar deze spant de kroon.
Welk taalwonder hier verantwoordelijk voor is, moet zich diep schamen. En die persoon moet aan wat zelfreflectie doen. Blijkbaar ligt haar of zijn kracht meer in de sportschool dan achter de pc. Ik zeg: zoek de fouten!
En zo blijkt maar weer: hun begrijpen soms echt niet hoe het zit met de nederlandse taalgebruik 😉
Oei, dat is inderdaad wel héél erg!
In de sportschool of de spotschool? 😉
Prullenbank? Hoofdletter D in een doorlopende zin?
Deponeren. In mijn woordenboek staat: ergens plaatsen, neerleggen. Het zou dus kunnen. Maar er staat ook: overleggen, in bewaring geven (?), ter inschrijving in een openbaar register aanbieden en als getuige verklaren.
Oeps zus L, dat is wel heel erg! Ik heb het aangepast 😉
Zag gisteren het volgende en moest meteen aan jouw denken:
‘Gelieve map niet omvouwen’
aan jouW, ja, hahaha. Jee, wat erg…