Dag: 26 september 2010

Ik probeer natuurlijk te leven zonder ‘regrets’, maar laten we eerlijk zijn; iedereen heeft wel eens spijt van iets. Ik heb meestal spijt van iets wat ik níet heb gedaan. Los van dat ik spijt heb dat sommige kansen nooit meer terug keren. Het is te laat om nog topturnster, circusartieste, fotomodel of dokter te worden. Gelukkig is er ook nog een hoop wel mogelijk.

Als ik iets moet bedenken waar ik spijt van heb, dan is dat niet zozeer een concreet moment. Het is eerder een karaktereigenschap van me. Namelijk dat ik minder goed ben in confrontaties. Ik houd van pais en vree, van een goede sfeer en van harmonie. En terwijl ik weet dat iedereen anders in elkaar steekt, het niet mogelijk is dat iedereen je aardig vindt en het ook helemaal niet erg is om een meningsverschil uit te spreken, vind ik dat bestwel moeilijk. Dus waar ik spijt van heb? Dat ik mijn scheur soms niet open trek. Goede vrienden zullen dit overigens niet zo herkennen, bij hen ben ik de schroom voorbij… Heb ik gelijk een goed voornemen voor de toekomst.

Ik vind jarig zijn leuk. Ik leef er naartoe als dat kind in het Kinderen voor kinderen-liedje: nog vier, nog drie, nog twee, nog één, jajajaja, hiephiephoera, er is er eentje jarig! Ik houd nou eenmaal van cadeautjes aandacht, een combinatie die op een verjaardag nogal eens voorkomt. Mijn favoriete verjaardag is denk ik mijn 26^e. Al heeft iedere verjaardag wel ‘iets’.

Ik was net begonnen bij DamenRomijn en net gestopt in de horeca. Als je in de horeca werkt, ken je bestwel veel mensen. Je kent ze niet allemaal even goed, maar dit type mens is meestal wel in voor een feestje. Ik was jarig en gaf een feestje: er waren gezellig veel mensen. Dat zat wel snor. In de woonkamer hadden Mathijs en ik een cocktailtafel gemaakt. Een shaker, ijsklontjes, mooie glazen, allerlei soorten drank en mixsapjes, suiker, grenadine, zout en olijven. Kortom alles was aanwezig om de beste cocktails te brouwen. Tel dat op bij horecamensen (die mixen wel eens vaker een drankje) en je hebt een onvergetelijke avond.

Verder kan ik me er niet veel meer van herinneren. Volgens mij was het pas een jaar later dat kater Sammy een eigen bijdrage voor de barbecue kwam brengen in de vorm van een gevangen duif. Wat ik me nog wel kan herinneren is de tafel met hapjes en kaasjes. En dat de brie zo lekker was uitgelopen dat hij bijna van het bord liep. En dat we de avond dansend afsloten in een tent waar ik eigenlijk nooit kwam. En dat het erg gezellig was. En nogal drank overgoten, dus de rest ben ik een beetje vergeten.