September is dit jaar een maand van uitersten. Pas getrouwd, net terug van huwelijksreis, ceremoniemeester bij mijn zus’ bruiloft, laatste werkdagen bij DR… Het is niet wat je noemt een saaie, doodgewone maand. Vroeger was september vooral de maand van het nieuwe schooljaar. Boeken kaften en na een lange zomervakantie weer bijpraten met klasgenoten, vriendjes en vriendinnetjes. Dat was ongeveer een dag lang leuk, maar daarna was je wel weer toe aan vakantie. Want om zeven uur opstaan doe je niet voor de lol. Ik niet althans.
In 2010 is september ook zeker een maand van nieuwe dingen. Van verandering. En van iedere dag een blog schrijven (iets wat leuk is voor een week, maar nu op dag 20 wel een beetje irritant wordt). Je begint ergens heel enthousiast aan, om na een tijdje te ontdekken dat discipline vereist is. En dat die soms lastig op te brengen is. Maar vooralsnog gaat het goed en mogen de lezers en ik niet klagen.
Leuk om te zien dat deze blogs daadwerkelijk gelezen worden trouwens. Zo nu en dan reageert er iemand op een tekst, maar lang niet altijd. Soms verbaast het me om te horen dat iemand mijn blog volgt. Jij ook? Denk ik dan. Dat er meer meelezers zijn dan ik dacht, ontdekte ik toen ik na twee jaar eens de statistieken ging bekijken. Wat blijkt? Ik ben van een lezer of twintig (begin) gemiddeld per dag, naar een lezer of vijftig (februari dit jaar) gegaan. En momenteel zit ik op een volgeling of honderd tot honderdvijftig per dag. Bizar. En heel erg leuk, maar ook wel een beetje eng. Want euhm, wie zijn jullie eigenlijk?